Galeria

Opis: Pochodzi z Filipin. Jeden z najładniejszych gatunków jakie spotkałam w hodowli. Niemniej jednak, aby zobaczyć tą całą gamę barw musimy zachęcić L1 do jedzenia, co nie jest proste. U mnie jedynie kilka larw (nieco mniej niż połowa) zaakceptowała jeżynę jako pokarm. U hodowcy od którego je dostałam, wynik był niewiele lepszy (40% śmiertelności). Jaja są niezwykle małe (zaledwie kilka mm), kanciaste, ciemnobrązowe. Młode są bardzo ruchliwe, posiadają bardzo długie czułka. Po kilku dniach zmieniają barwę z ciemnobrązowej na zieloną (ost segment odwłoka pozostaje czarny). Jak już zaczną jeść, nie sprawiają żadnych problemów. Należy jedynie uważać na pleśń, odniosłam wrażenie, że są na nią bardziej wrażliwe niż inne gatunki straszykowatych. Gatunek rośnie niezwykle szybko, od L1 do imago mijają ok. 2 miesiące. Samiec dorasta do ok. 7 cm i jest niezwykle "nerwowy" - jakikolwiek ruch wokół terrarium jest bodźcem do ucieczki, ciężko to złapać, a czekać aż się uspokoi nie ma sensu, bo za długo to trwa. (stąd kiepska jakość zdjęć za co przepraszam). Najlepsza metoda - na siłę wepchnąć go z powrotem do terrarium i szybko zamknąć drzwiczki zanim stamtąd "wybiegnie". Zmiana jedzenia przy większej ilości osobników może być prawdziwym utrapieniem ;) O samicach nic nie powiem, gdyż żadna nie zaszczyciła mnie swoją obecnością. (tak, jaja które dostałam były zdecydowanie zapłodnione... ;)

Rozpoczynam cykl poświęcony rozróżnianiu liśćców spotykanych w hodowli.

Na początek jajeczka i nimfa L1 :)

PSG 220, Pseudophasmatinae, Westwood 1859

Nazwa polska: brak
Pochodzenie: Jamajka
Rozmnażanie: płciowo
Wielkość: samica 5,5-6cm, samiec 3,5-4cm

O gatunku:
Wydziela substancję obronną o ostrym zapachu, którą rozpyla w postaci sprayu. Należy pamiętać aby po kontakcie z owadami nie dotykać oczu i umyć ręce. Gatunek ten jest prosty w hodowli.

Hodowla:
Utrzymanie wilgotności na poziomie 55-65% i temperatury oscylującej w granicach 20-26°C pozwoli dobrze rozwijać się owadom. Terrarium zraszamy raz na 2-3 dni. Kopulacja trawa dosyć długo. Samce rzadko opuszczają grzbiet samicy.
Młode trzymamy w takich samych warunkach co dorosłe osobniki. W temp. ok 22°C rozwój od L1 do imago trawa około 4 miesiące. Często zdarza się, że przy łapaniu owadów zamierają one w bez ruchu spadając jak kawałek patyka. Potrafią być też bardzo szybkie. Wchodzi w najmniejsze szczeliny, nawet pod nakrętkę od słoika, w którym trzymamy pokarm. Lubią gromadzić się w jednym miejscu wchodząc na siebie i tworząc pokaźne skupiska na małym obszarze - oczywiście obserwowane przy znacznej ilości owadów.

Inkubacja zapłodnionych jaj w temperaturze 20-23°C i wilgotności 70-80% trwa około 4 miesiące. Jaja są beczułkowate o długości 3 mm, rozrzucane na podłoże.

Żywienie: Gatunek ten żywi się ligustrem i forsycją, najprawdopodobniej również bzem lilakiem i babką.

Terrarium: Terrarium 25x20x25cm [dł. x szer. x wys.] zapewni pełny komfort 5 parom.

Autor: Marek Kubiak
Edycja: Aleksandra Walińska

Jako że hodowców straszykowatych nie ma zbyt wielu, wymiana materiału hodowlanego poprzez pocztę wydaje się być nieunikniona. W artykule przedstawiamy kilka wskazówek, jak zapakować owady by bezpiecznie przeżyły podróż :)

Borneo - miejsce o prawdopodobnie największej bioróżnorodności.
Prezentujmy zdjęcia straszyków, w większości nieznanych hodowli (a kto wie czy i nie nauce?) gatunków.

Autorowi zdjęć - Tomkowi Litwinowi - dziękujemy za możliwość publikacji ich na naszym portalu :)

 Hennemann, Conle, Gottardo & Bresseel, 2009

Więcej zdjęć: Galeria

 Pochodzenie: Filipiny

Rozmnażanie: płciowo, (choć prawdopodobna jest możliwość rozwoju partenogenetycznego jaj)

Trudność hodowli: gatunek ten nie sprawia większych problemów osobom które już miały kontakt z liśćcami

Wiel kość: samica 9-10cm, samiec 6cm

Samica:  Mają typową spłaszczoną grzbieto-brzusznie budowę ciała. Cechy charakterystyczne dla gatunku to:
-karbowane zakończenie odwłoka,
-niezredukowana druga para skrzydeł pod pierwszą pokrywową,
-dłuższe niż u innych gatunków czułka, o pomarańczowym kolorze,
-biodra (coxae) – czyli pierwszy człon odnóży drugiej i trzeciej pary zabarwione na czerwono.
-uda pierwszej pary, przyśrodkowa krawędz poszarpana, zewnętrzna załamana ostro pod kątem 90*

Barwa: 75% zielone z czeroną linią obrzeży ciała i nóg, 25% żółte lub brązowe.

Samiec: mniejszy od samicy, 6cm długości ciała + długie -4cm, zielone czułka (2/3 długości ciała), odłok kształtu łyżeczki, karbowany na końcu. Zwykle zielony z brązowymi wstwkami na udach i krętarzach kończyn.

Larwy: samice linieją 6, samce 5 razy. Tuż po wylęgu nimfy są ciemne, czarej barwy, z jaśniejszymi wstawkami na odnóżach, odwłok lekko poszerzony, z falowanymi, karbowanymi brzegami. Wraz z kolejnymi wylinkami przyjmują różne kolory – zielone, żółte, czerwone, brązowe i różne formy pośrednie tych kolorów. Ostateczny kolor imago nie zawsze zgadza sięz tym który ma nimfa! (tylko 25% imago utrzymuje kolor, reszta wybarwia sięna zielono).

Płeć można rozpoznać już u osobników w stadium L3, L4. Samce stają się nieco smuklejsze i najczęściej mają brązowe odnóża..

Jaja: Jajeczka 8mm, są w dwóch odmianach kolorystycznych: czarne lub kremowe, ożebrowanie z włosków + wieniec włosków na wieczku.

Terrarium: Wysokość i szerokość terrarium musi być kilka razy (minimum 3) wyższa niż długość największych osobników i być zwiększana adekwatnie do ilości trzymanych osobników oraz wraz z ich wzrostem. Nie umieszczamy młodych larw odrazu w dużym pojemniku w którym muszą szukać jedzenia, i odwrotnie, dużych sztuk nie umieszczamy w małych i ciasnych pojemnikach.

Wystrój terrarium powinien stanowić jedynie słoik z pożywieniem, ustawionym tak aby liście wypełniły terrarium na całej powierzchni. Pamiętajmy jednak, żeby nie umieszczać za dużo i za ciasno liści, bo  uniemożliwi to owadom poruszanie się, linienie i pobieranie pokarmu.

Jako podłoże proponuje ręczniki papierowe, ligninę i tym podobne podłoża, które łatwo utrzymają wilgoć i są łatwe w sprzątaniu.

Bardzo ważna jest wentylacja, wilgotność i temperatura.

Odpowiednią wentylację utrzymujemy dzięki otworom w dolnej części terrarium, a górną (sufit) proponuje przykryć siatką, co da również owadom dodatkową powierzchnię, na której chętnie będą spędzać czas.

Wilgotność utrzymujemy przez kilkukrotne spryskiwanie wodą w ciągu dnia (np. rano i wieczorem), oraz podlewanie podłoża, tak by zawsze było lekko wilgotne. Wilgotność większe znaczenie ma przy odchowie larw, a także przy ostatniej, imaginalnej wylince. U osobników dorosłych podłoże może być już bardziej suche.

Temperatura optymalna dla tego gatunku to 20-27*C, z nocnymi spadkami o kilka stopni. Latem więc dogrzewać nie trzeba, zimą natomiast polecam kabel grzewczy pod terrarium, lub grzalkę w butelce wody. Ten sposób ogrzewania dodatkowo zwiększa wilgotność, która powinna być skorelowana ze wzrostem temperatury.

Żywienie: Podstawową dietę liśćcy powinny stanowić dąb, maliną, jeżyna. Nie należy kombinować z innymi roślinami, ani z mrożeniem liści. Pokarm musi być "świeży" i dobrze wypłukany pod bieżącą wodą! W okresie dostępności dębu podajemy dąb, natomiast w okresie zimowym podajemy jeżynę zimozieloną. Jesienią należy stopniowo zwiększać ilość jeżyny, a zmniejszać ilość dębu, aby przyzwyczajać liśćce do pobierania pokarmu dostępnego zimą (odwrotnie dzieje się latem, do diety naszych owadów stopniowo wprowadzamy dąb). Należy unikać pokarmu, który rośnie blisko ulicy ze względu na zanieczyszczenia oraz roślin z nie w pełni rozwiniętymi (niedojrzałymi) liśćmi, które także mogą doprowadzić do śmierci naszych owadów.
Gałązki z rośliną żywicielską wsadzamy w słoik z wodą i zabezpieczamy tak, aby owady nie miały możliwości wejśc do wody, co zwykle kończy sięutopieniem. Liście zmieniamy na nowe  przynajmniej raz w tygodniu.

Rozmnażanie: Przy rozmnażaniu płciowym należy uwzględnić fakt, że samce przechodzą jedną wylinkę mniej a także żyją dużo krócej niż samice. W naturze jest to sposób zapobiegający krzyżowaniu wspobnemy. My jednak, jeśli nie mamy samców w odpowiednim wieku z innego źródła, staramy się oszukać ten mechanizm przez przyśpieszenie wzrostu samic – wyższą temperaturą, lub opóźnienie wzrostu samców, wstawiając terrarium w chłodniejsze miejsce. Warto też zadbać, aby przez całe dorosłe życie samicy był przynajmniej jeden dorosły samiec w terrarium.

Samiec już tydzień po imaginalnej wylince jest gotowy do pokrycia kilku samic. Samice pierwsze jajeczka (niezależnie czy była kopulacja czy nie było) składają około 1miesiąć po ostatniej wylince.

Inkubacja: Jaja inkubujemy w ciepłym i wilgotnym pojemniku. Polecam pojemniki sałatkowe wypełnione wilgotnym substratem kokosowym. Poprzez odpowiednią ilośc otworów regulujemy wentylacje i wilgotność. Przy optymalnej temperaturze tj. powyżej 22*C w takich warunkach po 4 miesiącach lęgną się pierwsze nimfy.

Przy spełnieniu wszystkich warunków prawidłowej inkubacji, procent wyklucia może być bardzo wysoki i sięgać 90%.

 Opracował: Piotr Pawlikowski (PiotrekP) na podstawie własnych doświadczeń.